Różnica między złączkami doczołowymi i elektrooporowymi

Fuzja doczołowa  jest najpowszechniej stosowaną metodą łączenia rur HDPE o średniej i dużej średnicy.
W tym procesie końce rury i kształtki są podgrzewane, a następnie ściskane razem w kontrolowanej temperaturze i ciśnieniu, aby utworzyć mocne, jednorodne połączenie.

Zalety:

• Najlepiej nadaje się do prostych połączeń rurociągów o dużej średnicy.

• Tworzy mocne, jednolite połączenia bez konieczności stosowania dodatkowych materiałów.

• Idealny zarówno do produkcji fabrycznej, jak i spawania na miejscu za pomocą zgrzewarki doczołowej.

Ograniczenia:

• Wymaga precyzyjnego ustawienia i czystych końców rur.

• Niezalecany do zamkniętych przestrzeni lub systemów z częstymi zmianami kierunku.

Elektrooporność  opiera się na złączkach zawierających osadzone metalowe cewki. Gdy przepływa przez nie prąd elektryczny, cewki wytwarzają ciepło, topiąc wewnętrzną powierzchnię zarówno rury, jak i kształtki, tworząc bezpieczne połączenie statyczne.

Zalety:

• Doskonały do ​​prac naprawczych, ciasnych miejsc instalacji i połączeń odgałęzionych.

• Wymaga mniejszej precyzji wyrównania w porównaniu do zgrzewania doczołowego.

• Kompatybilny z różnymi grubościami ścianek i gatunkami materiałów (np. PE80 i PE100).

Ograniczenia:

• Złączki są droższe niż typy zgrzewane doczołowo.

• Do działania wymaga specjalistycznej jednostki sterującej elektrooporowej.