سوالات متداول در مورد جوشکاری الکتروفیوژن

در ساخت خط لوله پلی اتیلن، جوشکاری الکتروفیوژن یک فرآیند حیاتی است. در زیر چند پرسش و پاسخ متداول برای مرجع شما آورده شده است.

س: هنگام تراشیدن اتصالات الکتروفیوژن به چه نکاتی باید توجه کرد؟

الف:   قبل از جوشکاری، اتصالات الکتروفیوژن باید خراشیده شوند تا لایه سطحی اکسید شده جدا شود و سطح فعال و تازه ظاهر شود. این امر همجوشی قوی و قابل اعتماد را تضمین می کند.

خراش دادن باید باشد یکنواخت و مداوم , نه اینکه به صورت سطحی انجام شود.

خراش دادن ناقص ممکن است لایه های اکسیداسیون را ترک کند، استحکام مفصل را کاهش دهد و حتی باعث نشت شود.

بنابراین، خراش دادن باید همیشه یکنواخت، کامل و دقیق باشد تا سطح همجوشی تمیز و تازه بماند.

س: آیا نوسانات ولتاژ و جریان بر جوشکاری الکتروفیوژن تأثیر می گذارد؟

پاسخ:   بله، پایداری ولتاژ و جریان در جوشکاری الکتروفیوژن بسیار مهم است.

نوسانات زیاد ممکن است منجر به گرمای ناکافی شود و از همجوشی مناسب مفصل جلوگیری کند.

از طرف دیگر گرمای بیش از حد می تواند لایه مذاب را بسوزاند و جوش را ضعیف کند.

به همین دلیل، پروژه های حرفه ای باید به تثبیت کننده های ولتاژ مجهز شوند تا فرآیند جوشکاری پایدار و قابل اطمینان تضمین شود.

س: تفاوت بین جوش لوله های گاز پلی اتیلن و لوله های آبرسانی/زهکشی چیست؟

پاسخ:   از دیدگاه فنی، هم لوله‌های گاز و هم لوله‌های آبرسانی/زهکشی از روش‌های همجوشی لب به لب یا الکتروفیوژن استفاده می‌کنند، بدون تفاوت اساسی. با این حال، به دلیل کاربردهای مختلف و الزامات ایمنی، تفاوت های کلیدی وجود دارد:

لوله های گاز : الزامات سختگیرانه ای برای زمان ذخیره سازی مواد و روش های آزمایش فشار اعمال می شود.

کنترل کیفیت : استانداردهای جوشکاری برای لوله‌های گاز دقیق‌تر هستند، با روش‌های بازرسی دقیق‌تر.

روش اتصال : برای لوله های گاز با قطر کوچک (به عنوان مثال، زیر dn90، SDR17 یا ضخامت دیوار ≤6 میلی متر)، الکتروفیوژن اجباری است، در حالی که برای لوله های آبرسانی/زهکشی این مورد نیاز نیست.

به طور خلاصه، الزامات جوشکاری برای خطوط لوله گاز نسبت به خطوط لوله تامین آب سخت تر است و ساخت و ساز باید کاملاً از استانداردهای مربوطه پیروی کند.